Ze zijn de smeerolie van de taal, woordjes als 'dan', 'dus', 'soms', 'eigenlijk', 'toch', 'maar', 'wel' en 'even': discourse-partikels. In spontane taal worden ze aan de lopende band gebruikt, maar voor mensen die Nederlands leren zijn ze lastig om onder de knie te krijgen. Ze hebben nog nauwelijks een plek in NT2-methodes, maar Nijmeegs onderzoek laat zien dat gerichte aandacht het begrip en gebruik stimuleert.
